by admin | Jan 15, 2021 | Странски поети
Понекогаш многу натежнуваат рамењата. Тогаш си седнувам на еден од тие камења и долго гледам кон морето. Па, кој би можел да каже дали сум човек седнат на камен или камен седнат во човек? Кој би можел да ми каже дали јас сум фирата, гнасниот кајмак кога се издвојува...
by admin | Jan 15, 2021 | Странски поети
Во отсуство твое, ноќта ја минувам со вжештени уши. Љубовта моја те следи и со тебе е ноќва. Сонот што го повикувам никако да дојде, само твојот лик ноќеска сонот ми го полни. Во молитвен обред љубовта мирува. Пецкањето на брадавиците е како писок на дете. Чекањето ќе...
by admin | Jan 14, 2021 | Странски поети
Кога последен пат го видов моето дете јадеше само овесна каша. Сега е тажно. Јаде леб и месо со вилушка и нож и со манири кои веќе го подготвуваат да умре учтиво и тивко. Мисли дека сум морнар, но знае дека немам брод. И дека немаме море. Само неизмерни далечини и...
by admin | Jan 14, 2021 | Странски поети
На распосланото пладне нек’ му е слава во мигот кога сенките од дрвјата гинат, а ликовите наоколу сè повеќе се дават во премногу светлина, и златножолти се чинат. Сонцето, горе – и исушениот канал. Значи, денот мој сè уште трае: најубавиот час е од другата страна –...
by admin | Jan 14, 2021 | Странски поети
Кога би се хранеле со метафори сигурно би ги замесиле од остро брашно. Колкупати пробав со интегрално, ама тестото при месењето постојано ми се распаѓаше под рацете. Со години е така. Толку сум гладен, буквално прегладнет… Ема денес се врати нерасположена од...
by admin | Jan 14, 2021 | Странски поети
Тоа е приближно таму каде што на Господ му снема конци каде што земjата не е сошиена со небото се движи во круг како откината шепа на кадифеното мече – на туѓото детство дребулиjа тоа е приближно таму каде Господова рака не jа допира сенката на осаменото дрво исечено...
