Кога би се хранеле со метафори
сигурно би ги замесиле од остро брашно.
Колкупати пробав со интегрално,

Тоа е приближно таму
каде што на Господ му снема конци
каде што земjата не е сошиена со небото

И беше стоење и беше чекаше
И беше една толпа и изгледаше како море
И беа мажи и беа жени

Ќе се вратам за миг, рече,
и ја остави вратата отворена.
Оваа ноќ беше посебна за нас,

јас сум збрчкан кит
во морињата што бесконечно течат
потопена

Подари ми ја твојата вулва. Твоите заби.
Твоите коски. Твојот здив. Твоето сонце. Твојот воздух.
Твоите мисли. Твоите прсти. Твојата сенка.

Со Хаику Труп:
Понекогаш тие сакаат да стават синџири на твоите раце и нозе!
Ако е потребно стани риба,

Една безумна прекрасна
и одвратна мечта…
Александар Блок